วงศาวิทยาของอิเหนาฯ

เป็นงานเขียนที่ใช้แนวทางแบบวงศาวิทยาเพื่อสืบสาวสายรากความคิดและมโนทัศน์เกี่ยวกับความเป็นชวาในสังคมไทยที่ผลิดอกออกช่อไปจากวรรณคดีเรื่องอิเหนา/นิทานปันหยีอันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สังคมไทยอาจนำมาใช้ในการทำความเข้าใจโลกอื่น โดยเฉพาะในการมุ่งทำความเข้าใจอินโดนีเซียหรือโลกชวา-มลายู หนังสือเล่มนี้จึงเป็นการสืบสาว ตรวจสอบ และทำความเข้าใจต่อเรื่องเล่าของ “อิเหนา” อันเป็นการย้อนรอยสืบหาอารยธรรมปันหยี

กล่าวอีกนัยหนึ่งคืออารยธรรมชวาโบราณอันเป็นรากกำเนิดของสังคมอินโดนีเซียในปัจจุบัน โดยมองผ่านเรื่องรักโรแมนติก (อันสุดแสนอลวนวุ่นวาย) ของเจ้าชายรูปงามผู้เก่งกล้าทะนงองอาจ และอิทธิพลของเรื่องเล่านี้ที่ส่งผลต่อความเข้าใจชวา/อินโดนีเซียของสังคมไทย อันจะช่วยเปิดทัศนะมุมมองและความคิด ทั้งยังให้อรรถรสทางด้านศิลปะ-วรรณคดี หนังสือเล่มนี้เดิมทีเคยอยู่ในฐานะวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกฉบับภาษาอังกฤษแห่งสาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา ณ มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ ทั้งยังได้รับรางวัล “หวังกังวู”

สำหรับวิทยานิพนธ์ยอดเยี่ยมด้านสังคมศาสตร์-มนุษยศาสตร์ประจำปีการศึกษา 2007-2008 ก่อนที่ผู้เขียนจะได้เรียบเรียงและแต่งเป็นสำนวนภาษาไทย กระทั่งได้รับการตีพิมพ์ออกมาเป็นหนังสือเล่มงามนี้