ادراک حسی – اطلاع یا درک اشیا از طریق بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی – دلمشغولی دیرینۀ فیلسوفان بوده است. «مسئله ادراک حسی» این است که از یک سو، به نظر می‌رسد که ادراک حسی دسترسی مستقیم و بی‌واسطه‌ای به جهان است، اما از سوی دیگر، با توجه به موارد خطا و توهم حسی به نظر می‌رسد که در ادراک حسی، مستقیماً با جهان خارج سروکار نداریم. این مسئله منجر به طرح دیدگاه‌های مختلفی دربارۀ ادراک حسی شده است: دیدگاه داده‌های حسی که بر اساس آن، هنگام ادراک حسی، میان ما و جهان واسطه‌هایی به نام داده‌های حسی وجود دارند و واقع‌گرایی دربارِۀ ادراک حسی که به هیچ واسطه‌ای میان ما و جهان قائل نیست. واقع‌گرایی مستقیم برای حل مسائل خطا و توهم حسی، به انفصال‌گرایی روی می‌آورد و این موارد را از سنخ ادراک حسی نمی‌داند. در این کتاب، از مجموعه مقالاتی دربارۀ داده‌های حسی، انفصال‌گرایی، دو مقاله دربارۀ معرفت‌شناسی ادراک حسی و مقاله‌ای دربارۀ محتواهای ادراکی تشکیل شده است. این مقالات آخرین دیدگاه‌های مربوط به هریک از این موضوعات را با قلمی روان و منظم معرفی می‌کنند.
چاپ ۱۳۹۱