Istanbul, yalnizca "masalsi" goruntulerin pesinde kosanlari ya da her kose basinda bir suc yuvasi gormeyi bekleyenleri hayal kirikligina ugratacak pek cok "siradanligi" barindiran bir megapol. Birbirinden kopuk dokularin, kenti donusturme hirsinin ve pek de "egzotik" olmayan manzaralarin bilesiminde; gocle olusan devasa ilceler, kendilerini "digerlerinden" soyutlamak isteyenler icin insa edilen pahali kaleler, gayrimuslimlerle birlikte ruhunu da yitirmis mahalleler, Avrupa yoluna dusmus gocmenlerin sigindiklari viraneler, kimselerin sahip cikmadigi tarihî yapilar ve daha neler var… Jean-Francois Pérouse'un 1990'larin ortasindan bu yana yuruttugu calismalarin bir ozeti olan Istanbul'la Yuzlesme Denemeleri, Istanbul hakkinda yazilan kitaplarin hemen hepsinde bas koseyi alan tarihî, turistik ve sik semtlerin sinirlari disina cikarak kentin yuzolcumunun %95'ini ve toplam nufusun %90'ini iceren "ceper"lere odaklaniyor. Pérouse, kentin birbirinden koparilmis, belli gruplarca sahiplenil